Home
Geschiedenis
Over de wijngaard
Fotoalbum
Gastenboek
Contact



 

Geschiedenis van de wijngaard

 

Medio 2003 hebben we het plan opgevat om een wijngaard op te zetten.

We hadden een perceel van 1,6 ha waar we op milieuvriendelijke wijze wijndruiven wilden telen.

Na hier en daar informatie te hebben ingewonnen zijn we uiteindelijk bij Fred Lorsheijd terecht gekomen, die ons in het eerste gesprek meteen enthousiast maakte.

Hij adviseerde ons om met het 'dubbel gordijn systeem' te gaan werken, omdat je dan toch resistente rassen moet gebruiken wat aansloot bij ons voornemen om minimaal te bespuiten.

Bijkomend voordeel van het 'dubbel gordijn systeem' is dat de leggers op ongeveer 1,80 m. staan waardoor we iets minder gevoelig zijn voor nachtvorst.

In het voorjaar van 2004 hebben we ongeveer 2700 planten geplant. Het eerste jaar groeide alles voorspoedig.

In het voorjaar van 2005 hebben we na een te warme januari en februari, waardoor de knoppen al iets begonnen te schuiven, op 8 maart een extreme vorst van ter plaatse -18 graden Celsius gehad. Het moge duidelijk zijn dat onze knopjes daar niet tegen bestand waren. Ze vroren dan ook allemaal kapot.

Dankzij de dikke sneeuwlaag, bleef de ent gespaard en konden we van voor af aan beginnen.

In 2005 groeide alles met uitzondering van de Palatina voorspoedig (de Palatina had voor de helft problemen met de ent en deze zijn vervangen).

2006 begon wat betreft de groei heel hoopvol maar onze jonge plantjes hadden nog niet genoeg wortels om de droogte van juli aan te kunnen, waardoor de groei zo goed als stagneerde.

Het jaar 2007 gaat wat ons betreft de boeken in als een zeer groeizaam jaar. Eind maart liepen de druivenplanten al uit en het beloofde een vroege eerste oogst te worden, echter op 21 april kwam er toch nog een nachtvorstje voorbij met op 1,5 m. hoogte -4 graden. Dit was iets teveel voor de jonge uitlopers. Ze vroren dus ook allemaal kapot. (Op zo’n moment ga je je wel even afvragen waar je nu eigenlijk aan bent begonnen).

Daarna liep alles toch weer uit en begin juni begon alles weer op een wijngaard te lijken.

Nadat de meeste (2e ) uitlopers toch nog wat begonnen te bloeien kregen we weer wat hoop op toch nog een bescheiden oogst. (Het was de bedoeling om dit jaar een eerste proefoogst te doen).

Begin september begon de Solaris en de Rondo te rijpen en kwamen tegelijkertijd ook de kraaien die elk rijp besje er meteen weer afhaalden. We hebben deze rakkers op een diervriendelijke wijze de toegang tot de wijngaard ontzegd!

Nu konden de druiven lekker verder rijpen.

Na een week bleken er nog veel meer druiven verdwenen te zijn dan met de kraaien.

Bleken er telkens een paar spreeuwen op bezoek te komen, die de hele familie, de hele buurt en alle kennissen hadden meegenomen.

Het gevolg hiervan is wel dat ik mijn wijnmaker kon meedelen dat hij voor mij dit jaar geen wijn hoeft te maken.

 

In 2008 hebben wij dan eindelijk onze eerste oogst gehad.

Ondertussen is de wijnmaker verhuist naar een andere woning en daarmee ook zijn accijns vrije goederenplaats kwijtgeraakt wat nodig is om wijn te mogen maken.

Het gevolg is dat wij nu zelf de wijn zijn gaan maken, uiteraad geadviseerd door onze wijnmaker.

De oogst van 2008 leverde een redelijk goede wijn op.

 

In 2009 hebben wij een vrij goede oogst gehad en de kwaliteit van de wijn was beter geworden. Wij hebben de smaak nu goed te pakken.

 

2010 was een jaar met 2 gezichten.

Op 23 april kregen we te maken met een nachtvorst, waardoor de meeste knoppen die toen pas begonnen te schuiven meteen weer bevroren. Het was toen een vrij lange winter die tot half maart duurde. Alles liep dus een aantal weken achter vergeleken bij vorige jaren.

Het leek allemaal nog goed te komen, totdat het eind juli begon te regenen. Het regende bijna elke dag. De trossen werden dus niet meer droog en vanwege de trechter vorm van de trossen bleef er constant water in de trossen staan, waardoor deze van binnenuit begonnen te rotten. Hier was het dus lijdelijk aanzien hoe de trossen verloren gingen.

Alleen van de Maréchal Foch en de Baco Noir hebben wij nog een bescheiden deel geoogst, maar ook deze druiven waren niet rijp. Gevolg: teveel zuur. Deze wijn zit nu nog in het vat, maar komt waarschijnlijk niet in de fles.

 

2011 leek aanvankelijk een goed jaar te worden. De maand April was erg zonnig en lekker warm. Wel was het erg droog, maar de wortels van de druivenplanten zijn inmiddels zo goed ontwikkeld dat hierdoor geen problemen ontstaan.

van 2 op 3 Mei kwam er toch nog een nachtvorst (-3 graden Celsius), zodat alles tot 50 cm. hoogte bevroor. Vanwege het dubbelgordijn systeem was dit voor ons alleen maar positief,want nu hoeven wij de lage uitlopers niet meer te verwijderen.

De nacht daarop vroor het weer vlak boven de grond. Op klomphoogte -2 graden Celsius. Ook dit had geen nadelige gevolgen.

In de nacht van 4 op 5 Mei vroor het ineens vrij fors (- 4,5 op klomphoogte en -0,5 op 180 cm. hoogte).  Dit was echter wel net voldoende om de gehele wijngaard, die ondertussen mooi groen was geworden van alle uitlopende planten, te veranderen in een bruine kleur.

Korom: alles was in ongeveer 1 uurtje kapot gevroren. (Erg triest).

Het is nu maar afwachten of er dit jaar nog geoogst kan worden.

 

De bodem bestaat uit dekzand met op 1 meter een leem/klei laag.

Het grondwater zit op 2,5 meter diepte, waardoor de wortels goed kunnen ontwikkelen.

De locatie is erg vorst gevoelig, waardoor de kans op schade in het voorjaar vrij groot is.